<?xml version="1.0" encoding="GB2312"?>   
<rdf:RDF 
xmlns:rdf="http://www.w3.org/1999/02/22-rdf-syntax-ns#" 
xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/" 
xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/" 
xmlns:admin="http://webns.net/mvcb/" 
xmlns:cc="http://web.resource.org/cc/" 
xmlns="http://purl.org/rss/1.0/"> 

<channel rdf:about="http://000.bokee.com/index.html"> 
<title><![CDATA[漫游的幸运草]]></title> 
<link>http://000.bokee.com/index.html</link> 
<description><![CDATA[四叶幸运草是传说中的幸福,很多人努力在寻找! 在哪里可以找到隐藏在生活里的四叶幸运草呢?]]></description> 
<dc:language>zh-cn</dc:language> 
<dc:creator>000</dc:creator> 
<dc:date>2008-08-20T08:40:13Z</dc:date> 
<admin:generatorAgent rdf:resource="http://blog.bokee.com/" /> 

<items> 
<rdf:Seq>
<rdf:li rdf:resource="http://000.bokee.com/6784830.html" />
<rdf:li rdf:resource="http://000.bokee.com/6784829.html" />
<rdf:li rdf:resource="http://000.bokee.com/6784750.html" />
<rdf:li rdf:resource="http://000.bokee.com/6784446.html" />
<rdf:li rdf:resource="http://000.bokee.com/6784233.html" />
<rdf:li rdf:resource="http://000.bokee.com/6784045.html" />
<rdf:li rdf:resource="http://000.bokee.com/6783917.html" />
<rdf:li rdf:resource="http://000.bokee.com/6781351.html" />
<rdf:li rdf:resource="http://000.bokee.com/6781213.html" />
<rdf:li rdf:resource="http://000.bokee.com/6781188.html" />
</rdf:Seq> 
</items> 

</channel>


<item rdf:about="http://000.bokee.com/6784830.html"> 
<title><![CDATA[王小波:一只特立独行的猪]]></title> 
<link>http://000.bokee.com/6784830.html</link> 
<description><![CDATA[<p style="TEXT-INDENT: 26.25pt; LINE-HEIGHT: 200%; mso-char-indent-count: 2.5"><span style="FONT-SIZE: 10.5pt; LINE-HEIGHT: 200%; FONT-FAMILY: 宋体">插队的时候，我喂过猪、也放过牛。假如没有人来管，这两种动物也完全知道该怎样生活。它们会自由自在地闲逛，饥则食渴则饮，春天来临时还要谈谈爱情；这样一来，它们的生活层次很低，完全乏善可陈。人来了以后，给它们的生活做出了安排：每一头牛和每一口猪的生活都有了主题。就它们中的大多数而言，这种生活主题是很悲惨的：前者的主题是干活，后者的主题是长肉。我不认为这有什么可抱怨的，因为我当时的生活也不见得丰富了多少，除了八个样板戏，也没有什么消遣。有极少数的猪和牛，它们的生活另有安排。以猪为例，种猪和母猪除了吃，还有别的事可干。就我所见，它们对这些安排也不大喜欢。种猪的任务是交配，换言之，我们的政策准许它当个花花公子。但是疲惫的种猪往往摆出一种肉猪（肉猪是阉过的）才有的正人君子架势，死活不肯跳到母猪背上去。母猪的任务是生崽儿，但有些母猪却要把猪崽儿吃掉。总的来说，人的安排使猪痛苦不堪。但它们还是接受了：猪总是猪啊。 <span lang="EN-US"><p /></span></span></p><p style="TEXT-INDENT: 21pt; LINE-HEIGHT: 200%; mso-char-indent-count: 2.0"><span style="FONT-SIZE: 10.5pt; LINE-HEIGHT: 200%; FONT-FAMILY: 宋体">对生活做种种设置是人特有的品性。不光是设置动物，也设置自己。我们知道，在古希腊有个斯巴达，那里的生活被设置得了无生趣，其目的就是要使男人成为亡命战士，使女人成为生育机器，前者像些斗鸡，后者像些母猪。这两类动物是很特别的，但我以为，它们肯定不喜欢自己的生活。但不喜欢又能怎么样？人也好，动物也罢，都很难改变自己的命运。 <span lang="EN-US"><p /></span></span></p><p style="TEXT-INDENT: 21pt; LINE-HEIGHT: 200%; mso-char-indent-count: 2.0"><span style="FONT-SIZE: 10.5pt; LINE-HEIGHT: 200%; FONT-FAMILY: 宋体">以下谈到的一只猪有些与众不同。我喂猪时，它已经有四五岁了，从名分上说，它是肉猪，但长得又黑又瘦，两眼炯炯有光。这家伙像山羊一样敏捷，一米高的猪栏一跳就过；它还能跳上猪圈的房顶，这一点又像是猫——所以它总是到处游逛，根本就不在圈里呆着。所有喂过猪的知青都把它当宠儿来对待，它也是我的宠儿——因为它只对知青好，容许他们走到三米之内，要是别的人，它早就跑了。它是公的，原本该劁掉。不过你去试试看，哪怕你把劁猪刀藏在身后，它也能嗅出来，朝你瞪大眼睛，噢噢地吼起来。我总是用细米糠熬的粥喂它，等它吃够了以后，才把糠对到野草里喂别的猪。其他猪看了嫉妒，一起嚷起来。这时候整个猪场一片鬼哭狼嚎，但我和它都不在乎。吃饱了以后，它就跳上房顶去晒太阳，或者模仿各种声音。它会学汽车响、拖拉机响，学得都很像；有时整天不见踪影，我估计它到附近的村寨里找母猪去了。我们这里也有母猪，都关在圈里，被过度的生育搞得走了形，又脏又臭，它对它们不感兴趣；村寨里的母猪好看一些。它有很多精彩的事迹，但我喂猪的时间短，知道得有限，索性就不写了。总而言之，所有喂过猪的知青都喜欢它，喜欢它特立独行的派头儿，还说它活得潇洒。但老乡们就不这么浪漫，他们说，这猪不正经。领导则痛恨它，这一点以后还要谈到。我对它则不止是喜欢——我尊敬它，常常不顾自己虚长十几岁这一现实，把它叫做“猪兄”。如前所述，这位猪兄会模仿各种声音。我想它也学过人说话，但没有学会——假如学会了，我们就可以做倾心之谈。但这不能怪它。人和猪的音色差得太远了。 <span lang="EN-US"><p /></span></span></p><p style="TEXT-INDENT: 21pt; LINE-HEIGHT: 200%; mso-char-indent-count: 2.0"><span style="FONT-SIZE: 10.5pt; LINE-HEIGHT: 200%; FONT-FAMILY: 宋体">后来，猪兄学会了汽笛叫，这个本领给它招来了麻烦。我们那里有座糖厂，中午要鸣一次汽笛，让工人换班。我们队下地干活时，听见这次汽笛响就收工回来。我的猪兄每天上午十点钟总要跳到房上学汽笛，地里的人听见它叫就回来——这可比糖厂鸣笛早了一个半小时。坦白地说，这不能全怪猪兄，它毕竟不是锅炉，叫起来和汽笛还有些区别，但老乡们却硬说听不出来。领导上因此开了一个会，把它定成了破坏春耕的坏分子，要对它采取专政手段——会议的精神我已经知道了，但我不为它担忧——因为假如专政是指绳索和杀猪刀的话，那是一点门都没有的。以前的领导也不是没试过，一百人也这不住它。狗也没用：猪兄跑起来像颗鱼雷，能把狗撞出一丈开外。谁知这回是动了真格的，指导员带了二十几个人，手拿五四式手枪；副指导员带了十几人，手持看青的火枪，分两路在猪场外的空地上兜捕它。这就使我陷入了内心的矛盾：按我和它的交情，我该舞起两把杀猪刀冲出去，和它并肩战斗，但我又觉得这样做太过惊世骇俗——它毕竟是只猪啊；还有一个理由，我不敢对抗领导，我怀疑这才是问题之所在。总之，我在一边看着。猪兄的镇定使我佩服之极：它很冷静地躲在手枪和火枪的连线之内，任凭人喊狗咬，不离那条线。这样，拿手枪的人开火就会把拿火枪的打死，反之亦然；两头同时开火，两头都会被打死。至于它，因为目标小，多半没事。就这样连兜了几个圈子，它找到了一个空子，一头撞出去了；跑得潇洒之极。以后我在甘蔗地里还见过它一次，它长出了獠牙，还认识我，但已不容我走近了。这种冷淡使我痛心，但我也赞成它对心怀叵测的人保持距离。 <span lang="EN-US"><p /></span></span></p><p style="TEXT-INDENT: 21pt; LINE-HEIGHT: 200%; mso-char-indent-count: 2.0"><span style="FONT-SIZE: 10.5pt; LINE-HEIGHT: 200%; FONT-FAMILY: 宋体">我已经四十岁了，除了这只猪，还没见过谁敢于如此无视对生活的设置。相反，我倒见过很多想要设置别人生活的人，还有对被设置的生活安之若素的人。因为这个原故，我一直怀念这只特立独行的猪。 <span lang="EN-US"><p /></span></span></p>]]></description> 
<dc:subject><![CDATA[美文欣赏]]></dc:subject> 
<dc:creator><![CDATA[微雨幽兰]]></dc:creator> 
<dc:date>2008-08-20T17:47:17Z</dc:date> 
</item> 
<item rdf:about="http://000.bokee.com/6784829.html"> 
<title><![CDATA[王小波:人性的逆转]]></title> 
<link>http://000.bokee.com/6784829.html</link> 
<description><![CDATA[<font size="3"><font face="宋体">有位西方的发展学者说：贫穷是一种生活方式。言下之意是说，有些人受穷，是因为他不想富裕。这句话是作为一种惊世骇俗的观点提出的，但我狭隘的人生经历却证明此话大有道理。对于这句话还可以充分地推广：贫困是一种生活方式，富裕是另一种生活方式；追求聪明是一种人生的态度，追求愚蠢则是另一种生活态度。在这个世界上，有一些人在追求快乐，另一些人在追求痛苦；有些人在追求聪明，另一些人在追求愚蠢。这种情形常常能把人彻底搞糊涂。 <span lang="EN-US"><p /></span></font></font><p style="LINE-HEIGHT: 200%"><span style="FONT-SIZE: 10.5pt; LINE-HEIGHT: 200%; FONT-FAMILY: 宋体">　　洛克先生以为，人人都追求快乐，这是不言自明的。以此为基础，他建立了自己的哲学大厦。斯宾诺莎也说，人类行为的原动力是自我保存。作为一个非专业的读者，我认为这是同一类的东西，认为人趋利而避害，趋乐而避苦，这是伦理学的根基。以此为基础，一切都很明白。相比之下，我们民族的文化传统大不相同，认为礼高于利，义又高于生，这样就创造了一种比较复杂的伦理学。由此产生了一个矛盾，到底该从利害的角度来定义崇高，还是另有一种先验的东西，叫做崇高——举例来说，孟子认为，人皆有恻隐之心，这是人先天的良知良能，这就是崇高的根基。我也不怕人说我是民族虚无主义，反正我以为前一种想法更对。从前一种想法里产生富裕，从后一种想法里产生贫困；从前一种想法里产生的总是快乐，从后一种想法里产生的总是痛苦。我坚定不移地认为，前一种想法就叫做聪明，后一种想法就叫做愚蠢。笔者在大学里学的是理科，凭这样的学问底子，自然难以和专业哲学家论，但我还是以为，这些话不能不说。 <span lang="EN-US"><p /></span></span></p><p style="LINE-HEIGHT: 200%"><span style="FONT-SIZE: 10.5pt; LINE-HEIGHT: 200%; FONT-FAMILY: 宋体">　　对于人人都追求快乐这个不言自明的道理罗素却以为不尽然，他举受虐狂作为反例。当然，受虐狂在人口中只占极少数。但是受虐却不是罕见的品行。七十年代，笔者在农村插队，在学大寨的口号鞭策下，劳动的强度早已超过了人力所能忍受的极限，但那些工作却是一点价值也没有的。对于这些活计，老乡们概括得最对：没别的，就是要给人找些罪来受。但队干部和积极分子们却乐此不疲，干得起码是不比别人少。学大寨的结果是使大家变得更加贫穷。道理很简单：人干了艰苦的工作之后，就变得很能吃，而地里又没有多长出任何可吃的东西。这个例子说明，人人都有所追求，这个道理是不错的，但追求的却可以是任何东西：你总不好说任何东西都是快乐吧。 <span lang="EN-US"><p /></span></span></p><p style="LINE-HEIGHT: 200%"><span style="FONT-SIZE: 10.5pt; LINE-HEIGHT: 200%; FONT-FAMILY: 宋体">　　人应该追求智慧，这对西方人来说是很容易接受的道理；苏格拉底甚至把求知和行善画上了等号。但是中国人却说“难得糊涂”，仿佛是希望自己变得笨一点。在我身上，追求智慧的冲动比追求快乐的冲动还要强烈，因为这个原故，在我年轻时，总是个问题青年、思想改造的重点对象。我是这么理解这件事的：别人希望我变得笨一些。谢天谢地，他们没有成功。人应该改变自己，变成某种样子，这大概是没有疑问的。有疑问的只是应该变聪明还是变笨。像这样的问题还能举出一大堆，比方说，人（尤其是女人）应该更漂亮、更性感一些，还是更难看、让人倒胃一些；对别人应该更粗暴、更野蛮一些，还是更有礼貌一些；等等。假如你经历过中国的七十年代，就会明白，在生活的每一个方面，都有不同的答案。你也许会说，每个国家都有自己的国情，每个时代都有自己的风尚，但我对这种话从来就不信。我更相信乔治·奥威尔的话：一切的关键就在于必须承认一加一等于二；弄明白了这一点，其他一切全会迎刃而解。 <span lang="EN-US"><p /></span></span></p><p style="LINE-HEIGHT: 200%"><span style="FONT-SIZE: 10.5pt; LINE-HEIGHT: 200%; FONT-FAMILY: 宋体">　　我相信洛克的理论。人活在世上，趋利趋乐暂且不说，首先是应该避苦避害。这种信念来自我的人生经验：我年轻时在插队，南方北方都插过。谁要是有同样的经历就会同意，为了谋生，人所面临的最大任务是必须搬动大量沉重的物质：这些物质有时是水，有时是粪土，有时是建筑材料，等等。到七十年代中期为止，在中国南方，解决前述问题的基本答案是：一根扁担。在中国的北方则是一辆小车。我本人以为，这两个方案都愚不可及。在前一个方案之下，自肩膀至脚跟，你的每一寸肌肉、每一寸骨骼都在百十公斤重物的压迫之下，会给你带来腰疼病、腿疼病。后一种方案比前种方案强点不多，虽然车轮承担了重负，但车上的重物也因此更多。假如是往山上推的话，比挑着还要命。西方早就有人在解决这类问题，先有阿基米德，后有牛顿。卡特，所以在一二百年前就把这问题解决了。而在我们中国，到现在也没解决。你或者会以为，西方文明有这么一点小长处，善于解决这种问题，但我以为这是不对的。主要的因素是感情问题。、西方人以为，人的主要情感源于自身，所以就重视解决肉体的痛苦。中国人以为，人的主要情感是亲亲敬长，就不重视这种问题。这两种想法哪种更对？当然是前者。现在还有人说，西方人纲常败坏，过着痛苦的生活——这种说法是昧良心的。西方生活我见过，东方的生活我也见过。西方人儿女可能会吸毒，婚姻可能会破裂，总不会早上吃两片白薯干，中午吃两片白薯干，晚上再吃两片白薯干，就去挑一天担子，推一天的重车！从孔孟到如今，中国的哲学家从来不挑担、不推车。所以他们的智慧从不考虑降低肉体的痛苦，专门营造站着说话不腰疼的理论。 <span lang="EN-US"><p /></span></span></p><p style="LINE-HEIGHT: 200%"><span style="FONT-SIZE: 10.5pt; LINE-HEIGHT: 200%; FONT-FAMILY: 宋体">　　在西方人看来，人所受的苦和累可以减少，这是一切的基础。假设某人做出一份牺牲，可以给自己或他人带来很多幸福，这就是崇高——洛克就是这么说的。孟子不是这么说，他的崇高另有根基，远不像洛克的理论那么能服人。据我所知，孟子远不是个笨蛋。除了良知良能，他还另有说法。他说反对他意见的人（杨朱、墨子）都是禽兽。由此得出了崇高的定义：有种东西，我们说它是崇高，是因为反对它的人都不崇高。这个定义一直沿用到了如今。细想起来，我觉得这是一种模糊不清的混蛋逻辑，还不如直说凡不同意我意见者都是王八蛋为好。总而言之，这种古怪的论证方式时常可以碰到。 <span lang="EN-US"><p /></span></span></p><p style="LINE-HEIGHT: 200%"><span style="FONT-SIZE: 10.5pt; LINE-HEIGHT: 200%; FONT-FAMILY: 宋体">　　在七十年代，发生了这样一回事：河里发大水，冲走了一根国家的电线杆。有位知青下水去追，电杆没捞上来，人也淹死了。这位知青受到表彰，成了革命烈士。这件事引起了一点小小的困惑：我们知青的一条命，到底抵不抵得上一根木头？结果是困惑的人惨遭批判，结论是：国家的一根稻草落下水也要去追。至于说知青的命比不上一根稻草，人家也没这么说。他们只说，算计自己的命值点什么，这种想法本身就不崇高。坦白地说，我就是困惑者之一。现在有种说法，以为民族的和传统的就是崇高的。我知道它的论据：因为反民族和反传统的人很不崇高。但这种论点吓不倒我。 <span lang="EN-US"><p /></span></span></p><p style="LINE-HEIGHT: 200%"><span style="FONT-SIZE: 10.5pt; LINE-HEIGHT: 200%; FONT-FAMILY: 宋体">　　过去欧洲有个小岛，岛上是苦役犯服刑之处。犯人每天的工作是从岛东面挑起满满的一挑水，走过崎岖的山道，到岛西面倒掉。这岛的东面是地中海，水从地中海里汲来。西面也是地中海，这担水还要倒回地中海去。既然都是地中海，所以是通着的。我想，倒在西面的水最终还要流回东面去。无价值的吃苦和无代价的牺牲大体就是这样的事。有人会说，这种劳动并非毫无意义，可以陶冶犯人的情操、提升犯人的灵魂；而有些人会立刻表示赞成，这些人就是那些岛上的犯人——我听说这岛上的看守手里拿着鞭子，很会打人。根据我对人性的理解，就是离开了那座岛屿，也有人会保持这种观点。假如不是这样，劳动改造就没有收到效果。在这种情况下，人性就被逆转了。 <span lang="EN-US"><p /></span></span></p><p style="LINE-HEIGHT: 200%"><span style="FONT-SIZE: 10.5pt; LINE-HEIGHT: 200%; FONT-FAMILY: 宋体">　　从这个例子来看，要逆转人性，必须有两个因素：无价值的劳动和暴力的威胁，两个因素缺一不可。人性被逆转之后，他也就糊涂了。费这么大劲把人搞糊涂有什么好处，我就不知道，但想必是有的，否则不会有这么个岛。细想起来，我们民族的传统文化里就包含了这种东西。举个例子来说，朝廷的礼节。见皇上要三磕九叩、扬尘舞蹈，这套把戏耍起来很吃力，而且不会带来任何收益，显然是种无代价的劳动。但皇上可以廷杖臣子，不老实的马上拉下去打板子。有了这两个因素，这套把戏就可以耍下去，把封建士大夫的脑子搞得很糊涂。回想七十年代，当时学大寨和抓阶级斗争总是一块搞的，这样两个因素就凑齐了。我下乡时，和父老乡亲们在一起。我很爱他们，但也不能不说：他们早就被逆转了。我经历了这一切，脑子还是不糊涂，还知道一加一等于二，这只说明一件事：要逆转人性，还要有第三个因素，那就是人性的脆弱。 <span lang="EN-US"><p /></span></span></p><p style="LINE-HEIGHT: 200%"><span style="FONT-SIZE: 10.5pt; LINE-HEIGHT: 200%; FONT-FAMILY: 宋体">　　我认为七十年代是我们宝贵的精神财富，这个看法和一些同龄人是一样的。七十年代的青年和现在的青年很不一样，更热情、更单纯、更守纪律、对生活的要求更低，而且更加倒霉。成为这些人中的一员，是一种极难得的际遇，这些感受和别人是一样的。有些人认为这种经历是一种崇高的感受，我就断然反对，而且认为这种想法是病态的。让我们像奥威尔一样，想想什么是一加一等于二，七十年代对于大多数中国人来说，是个极痛苦的年代。很多年轻人做出了巨大的自我牺牲，而且这种牺牲毫无价值。想清楚了这些事，我们再来谈谈崇高的问题。就七十年代这个例子来说，我认为崇高有两种：一种是当时的崇高，领导上号召我们到农村去吃苦，说这是一种光荣。还有一种崇高是现在的崇高，忍受了这些痛苦、做出了自我牺牲之后，我们自己觉得这是崇高的。我觉得这后一种崇高比较容易讲清楚。弗洛伊德对受虐狂有如下的解释：假如人生活在一种无力改变的痛苦之中，就会转而爱上这种痛苦，把它视为一种快乐，以便使自己好过一些。对这个道理稍加推广，就会想到：人是一种会自己骗自己的动物。我们吃了很多无益的苦，虚掷了不少年华，所以有人就想说，这种经历是崇高的。这种想法可以使他自己好过一些，所以它有些好作用。很不幸的是它还有些坏作用：有些人就据此认为，人必须吃一些无益的苦、虚掷一些年华，用这种方法来达到崇高。这种想法不仅有害，而且是有病。 <span lang="EN-US"><p /></span></span></p><p style="LINE-HEIGHT: 200%"><span style="FONT-SIZE: 10.5pt; LINE-HEIGHT: 200%; FONT-FAMILY: 宋体">　　说到吃苦、牺牲，我认为它是负面的事件。吃苦必须有收益，牺牲必须有代价，这些都属一加一等于二的范畴。我个人认为，我在七十年代吃的苦、做出的牺牲是无价值的，所以这种经历谈不上崇高；这不是为了贬低自己，而是为了对现在和未来发生的事件有个清醒的评价。逻辑学家指出，从正确的前提能够推导出正确的结论，但从一个错误的前提就什么都能够推导出来。把无价值的牺牲看作崇高，也就是接受了一个错误的前提。此后你就会什么鬼话都能说出口来，什么不可信的事都肯信——这种状态正确的称呼叫做“糊涂”。人的本性是不喜欢犯错误的，所以想把他搞糊涂，就必须让他吃很多的苦——所以糊涂也很难得呀。因为人性不总是那么脆弱，所以糊涂才得。经过了七十年代，有些人对人世间的把戏看得更清楚，他就是变得更聪明。有些人对人世间的把戏更看不懂了，他就是变得更糊涂。不管发生了哪种情况，七十年代都是我们的宝贵财富。 <span lang="EN-US"><p /></span></span></p><p style="LINE-HEIGHT: 200%"><span style="FONT-SIZE: 10.5pt; LINE-HEIGHT: 200%; FONT-FAMILY: 宋体">　　我要说出我的结论，中国人一直生活在一种有害哲学的影响之下，孔孟程朱编出了这套东西，完全是因为他们在社会的上层生活。假如从整个人类来考虑问题，早就会发现，趋利避害，直截了当地解决实际问题最重要——说实话，中国人在这方面已经很不像样了——这不是什么哲学的思辨，而是我的生活经验。我们的社会里，必须有改变物质生活的原动力，这样才能把未来的命脉握在自己的手里。 </span></p>]]></description> 
<dc:subject><![CDATA[美文欣赏]]></dc:subject> 
<dc:creator><![CDATA[微雨幽兰]]></dc:creator> 
<dc:date>2008-08-20T17:45:12Z</dc:date> 
</item> 
<item rdf:about="http://000.bokee.com/6784750.html"> 
<title><![CDATA[余光中：幽默的境界]]></title> 
<link>http://000.bokee.com/6784750.html</link> 
<description><![CDATA[<p style="TEXT-INDENT: 21pt; LINE-HEIGHT: 200%; mso-char-indent-count: 2.0"><span style="FONT-SIZE: 10.5pt; LINE-HEIGHT: 200%; FONT-FAMILY: 宋体"><font size="5">据说秦始皇有一次想把他的范围扩大，大得东到函谷关，西到今天的凤翔和宝鸡。宫中的弄臣优旃说：“妙极了！多放些动物在里面吧。要是敌人从东边打过来，只要教糜鹿用角去抵抗，就够了。”秦始皇听了，就把这计划搁了下来。 <span lang="EN-US"><p /></span></font></span></p><p style="TEXT-INDENT: 21pt; LINE-HEIGHT: 200%; mso-char-indent-count: 2.0"><span style="FONT-SIZE: 10.5pt; LINE-HEIGHT: 200%; FONT-FAMILY: 宋体"><font size="5">这么看来，幽默实在是荒谬的解药。委婉的幽默，往往顺着荒谬的逻辑夸张下去，使人领悟荒谬的后果。优旃是这样，淳于髡、优孟是这样，包可华也是这样。西方有一句谚语，大意是说：解释是幽默的致命伤，正如幽默是浪漫的致命伤。虚张声势，故作姿态的浪漫，也是荒谬的一种。凡事过分不合情理，或是过分违背自然，都构成荒谬。荒谬的解药有二：第一是坦白指摘，第二是委婉讽喻，幽默属于后者。什么时候该用前者，什么时候该用后者，要看施者的心情和受者的悟性。心情好，婉说，心情坏，直说。对聪明人，婉说，对笨人只有直说。用幽默感来评人的等级，有三等。第一等有幽默的天赋，能在荒谬里觑见幽默。第二等虽不能创造幽默，却多少能领略别人的幽默。第三等连领略也无能力。第一等是先知先觉，第二等是后知后觉，第三等是不知不觉。如果幽默感是磁性，第一等便是吸铁石，第二等是铁，第三等便是一块木头了。这么看来，秦始皇还勉强可以归入第二等，至少他领略了优旃的幽默感。 <span lang="EN-US"><p /></span></font></span></p><p style="TEXT-INDENT: 21pt; LINE-HEIGHT: 200%; mso-char-indent-count: 2.0"><span style="FONT-SIZE: 10.5pt; LINE-HEIGHT: 200%; FONT-FAMILY: 宋体"><font size="5">第三等人虽然没有幽默感，对于幽默仍然很有贡献，因为他们虽然不能创造幽默，却能创造荒谬。这世界，如果没有妄人的荒谬表演，智者的幽默岂不失去依据？晋惠帝的一句“何不食肉糜？”惹中国人嗤笑了一千多年。晋惠帝的荒谬引发了我们的幽默感：妄人往往在不自知的情况下，牺牲自己，成全别人，成全别人的幽默。 <span lang="EN-US"><p /></span></font></span></p><p style="TEXT-INDENT: 21pt; LINE-HEIGHT: 200%; mso-char-indent-count: 2.0"><span style="FONT-SIZE: 10.5pt; LINE-HEIGHT: 200%; FONT-FAMILY: 宋体"><font size="5">虚妄往往是一种膨胀作用，相当于螳臂当车，蛇欲吞象。幽默则是一种反膨胀（<span lang="EN-US">deflationary</span>）作用，好像一帖泻药，把一个胖子泻成一个瘦子那样。可是幽默并不等于尖刻，因为幽默针对的不是荒谬的人，而是荒谬本身。高度的幽默往往源自高度的严肃，不能和杀气、怨气混为一谈。不少人误认尖酸刻薄为幽默，事实上，刀光血影中只有恨，并无幽默。幽默是一个心热手冷的开刀医生，他要杀的是病，不是病人。 <span lang="EN-US"><p /></span></font></span></p><p style="TEXT-INDENT: 21pt; LINE-HEIGHT: 200%; mso-char-indent-count: 2.0"><span style="FONT-SIZE: 10.5pt; LINE-HEIGHT: 200%; FONT-FAMILY: 宋体"><font size="5">把英文<span lang="EN-US">humour</span>译成幽默，是神来之笔。幽默而太露骨太嚣张，就失去了“幽” 和“默”。高度的幽默是一种讲究含蓄的艺术，暗示性愈强，艺术性也就愈高。不过暗示性强了，对于听者或读者的悟性，要求也自然增高。幽默也是一种天才，说幽默的人灵光一闪，绣口一开，听幽默的人反应也要敏捷，才能接个正着。这种场合，听者的悟性接近禅的“顿悟”；高度的幽默里面，应该隐隐含有禅机一类的东西。如果说者语妙天下，听者一脸茫然，竟要说者加以解释或者再说一遍，岂不是天下最扫兴的事情？所以说，“解释是幽默的致命伤。”世界上有两种话必须一听就懂，因为它们不堪重复：第一是幽默的话，第二是恭维的话。最理想也是最过瘾的配合，是前述“幽默境界”的第二等人围听第一等人的幽默：说的人说得精彩，听的人也听得尽兴，双方都很满足。其他的配合，效果就大不相同。换了第一等人面对第三等人，一定形成冷场，且令说者懊悔自己“枉抛珍珠付群猪”。不然便是第二等人面对第一等人而竟想语娱四座，结果因为自己的“幽默境界”欠高，只赢得几张生硬的笑容。要是说者和听者都是第一等人呢？“顿悟”当然不成问题，只是语锋相对，机心竞起，很容易导致“幽默比赛”的紧张局面。万一自己舌翻谐趣，刚刚赢来一阵非常过瘾的笑声，忽然邻座的一语境界更高，利用你刚才效果的余势，飞腾直上，竟获得更加热烈的反应，和更为由衷的赞叹，则留给你的，岂不是一种 “第二名”的苦涩之感？ <span lang="EN-US"><p /></span></font></span></p><p style="TEXT-INDENT: 21pt; LINE-HEIGHT: 200%; mso-char-indent-count: 2.0"><span style="FONT-SIZE: 10.5pt; LINE-HEIGHT: 200%; FONT-FAMILY: 宋体"><font size="5">幽默，可以说是一个敏锐的心灵，在精神饱满生趣洋溢时的自然流露。这种境界好像行云流水，不能做假，也不能苦心经营，事先筹备。世界上有的是荒谬的事，虚妄的人；诙谐天成的心灵，自然左右逢源，取用不尽。幽默最忌的便是公式化，譬如说到丈夫便怕太太，说到教授便缺乏常识，提起官吏，就一定要刮地皮。公式化的幽默很容易流入低级趣味，就像公式化的小说中那些人物一样，全是欠缺想象力和观察力的产品。何可歌有一个远房的姨夫，远房的姨夫有几则公式化的笑话，那几则笑话有一个忠实的听众，他的太太。丈夫几十年来翻来覆去说的，总是那几则笑话，包括李鸿章吐痰韩复渠训话等等，可是太太每次听了，都像初听时那样好笑，令丈夫的发表欲得到充分的满足。夫妻两人显然都很健忘，也很快乐。 <span lang="EN-US"><p /></span></font></span></p><p style="TEXT-INDENT: 21pt; LINE-HEIGHT: 200%; mso-char-indent-count: 2.0"><span style="FONT-SIZE: 10.5pt; LINE-HEIGHT: 200%; FONT-FAMILY: 宋体"><font size="5">一个真正幽默的心灵，必定是富足，宽厚，开放，而且圆通的。反过来说，一个真正幽默的心灵，绝对不会固执成见，一味钻牛角尖，或是强词夺理，厉色疾言。幽默，恒在俯仰指顾之间，从从容容，潇潇洒洒，浑不自觉地完成：在一切艺术之中。幽默是距离宣传最远的一种。“舍我其谁？”的英雄气概，和幽默是绝缘的。宁曳尾于涂中，不留骨于堂上；非梧桐之不止，岂腐鼠之必争？庄子的幽默是最清远最高洁的一种境界，和一般弄臣笑匠不能并提。真正幽默的心灵，绝不抱定一个角度去看人或看自己，他不但会幽默人，也会幽默自己，不但嘲笑人，也会释然自嘲，泰然自贬，甚至会在人我不分物我交融的忘我境界中，像钱默存所说的那样，欣然独笑。真具幽默感的高士，往往能损己娱人，参加别人来反躬自笑。创造幽默的人，竟能自备荒谬，岂不可爱？吴炳钟先生的语锋曾经伤人无算。有一次他对我表示，身后当嘱家人在自己的骨灰坛上刻“原谅我的骨灰”（<span lang="EN-US">Excuse my dust</span>．）一行小字，抱去所有朋友的面前谢罪。这是吴先生二十年前的狂想，不知道他现在还要不要那样做？这种狂想，虽然有资格列人《世说新语》的任诞篇，可是在幽默的境界上，比起那些扬言愿捐骨灰做肥料的利他主义信徒来，毕竟要高一些吧。 <span lang="EN-US"><p /></span></font></span></p><p style="TEXT-INDENT: 21pt; LINE-HEIGHT: 200%; mso-char-indent-count: 2.0"><span style="FONT-SIZE: 10.5pt; LINE-HEIGHT: 200%; FONT-FAMILY: 宋体"><font size="5">其他的东西往往有竞争性，至少幽默是“水流心不竟”的。幽默而要竞争，岂不令人啼笑皆非？幽默不是一门三学分的学问，不能力学，只可自通，所以“幽默专家”或“幽默博士”是荒谬的。幽默不堪公式化，更不堪职业化，所以笑匠是悲哀的。一心一意要逗人发笑，别人的娱乐成了自己的责任，哪有多么紧张？自生自发无为而为的一点谐趣，竟像一座发电厂那样日夜供电，天机沦为人工，有多乏味？就算姿势升高，幽默而为大师，也未免太不够幽默了吧。文坛常有论争，唯“谐坛” 不可论争。如果有一个“幽默协会”，如果会员为了竞选“幽默理事”而打起架来，那将是世界上最大的荒唐，不，最大的幽默。 <span lang="EN-US"><p /></span></font></span></p><p style="TEXT-INDENT: 21pt; LINE-HEIGHT: 200%; mso-char-indent-count: 2.0"><span style="FONT-SIZE: 10.5pt; LINE-HEIGHT: 200%; FONT-FAMILY: 宋体"><font size="5">一九七二年六月</font></span></p>]]></description> 
<dc:subject><![CDATA[美文欣赏]]></dc:subject> 
<dc:creator><![CDATA[微雨幽兰]]></dc:creator> 
<dc:date>2008-08-20T15:45:13Z</dc:date> 
</item> 
<ite rdf:about="http://000.bokee.com/6784446.html"> 
<title><![CDATA[ 人生箴言:人生之最]]></title> 
<link>http://000.bokee.com/6784446.html</link> 
<description><![CDATA[<font size="4">人</font><a href="http://www.duwenzhang.com/huati/beiai/index1.html"><font size="4">最悲哀</font></a><font size="4">的，并不是昨天</font><a href="http://www.duwenzhang.com/huati/shiqu/index1.html"><font size="4">失去得</font></a><font size="4">太多，而是沉浸于昨天的悲哀之中。</font><p><font size="4">人最愚蠢的，并不是没有发现眼前的陷阱，而是第二次又掉了进去。</font></p><p><font size="4">人</font><a href="http://www.duwenzhang.com/huati/jimo/index1.html"><font size="4">最寂寞</font></a><font size="4">的，并不是想等的人还没有来，而是这个人已从心里走了出去。</font></p><p><font size="4">人最无聊的，并不是随便拨通一个电话号码，而是别人拨错时，他还一直地说下去。</font></p><p><font size="4">人最卑鄙的，并不是点燃了一根导火索，而是想看到爆炸后的效果。</font></p><p><font size="4">人最可恨的，并不是他拔掉了一棵树，而是没有埋掉树下的坑。</font></p><p><font size="4">人最可笑的，并不是端起了别人的茶杯，而是把自己的杯子端给别人。</font></p><p><font size="4">人最肮脏的，并不是出卖了自己的肉体，而是出卖了自己的灵魂。</font></p><p><font size="4">人</font><a href="http://www.duwenzhang.com/huati/tongku/index1.html"><font size="4">最痛苦</font></a><font size="4">的，并不是没有得到一个所爱的人，而是所爱的人一生没有</font><a href="http://www.duwenzhang.com/huati/xingfu/index1.html"><font size="4">得到幸福</font></a><font size="4">。</font></p><p><font size="4">人最幸福的，并不是终于得到了一束花，而是永远被花包围着。</font></p><p><font size="4">人</font><a href="http://www.duwenzhang.com/huati/kuaile/index1.html"><font size="4">最快乐</font></a><font size="4">的，并不是别人给你带来了快乐，而是你给别人带去了快乐。</font></p><p><font size="4">人最聪明的，并不是捡起了别人还没捡到的东西，而是别人捡到了你不想捡的东西。　　</font></p><p><font size="4">人最富有的，并不是</font><a href="http://www.duwenzhang.com/huati/yongyou/index1.html"><font size="4">拥有</font></a><font size="4">一座金山，而是拥有一座金山买不到的东西。</font></p><p><font size="4">人最高尚的，并不是别人还记着他的好处，而是自己忘了给予别人的好处。</font></p><p><font size="4">人最伟大的，并不是创造了这个世界，而是创造了创造这个世界的人。　</font></p>]]></description> 
<dc:subject><![CDATA[智慧人生]]></dc:subject> 
<dc:creator><![CDATA[微雨幽兰]]></dc:creator> 
<dc:date>2008-08-20T08:36:18Z</dc:date> 
</item> 
<item rdf:about="http://000.bokee.com/6784233.html"> 
<title><![CDATA[契诃夫：我的“她”]]></title> 
<link>http://000.bokee.com/6784233.html</link> 
<description><![CDATA[<p class="MsoNormal" style="MARGIN: 7.8pt 0cm 15.6pt; TEXT-INDENT: 22pt; LINE-HEIGHT: 150%; mso-para-margin-top: .5gd; mso-para-margin-right: 0cm; mso-para-margin-bottom: 1.0gd; mso-para-margin-left: 0cm; mso-char-indent-count: 2.0"><span style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: 宋体; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'">她，按照我的双亲和上司的权威说法，比我出生得早。且不管他们说得对不对，但我只知道，在我的有生之年中，没有一天不从属于她，不感到她对我的控制。她日日夜夜不离开我，我也从未表示过要离她而去的意思，因此这种结合是坚实而牢固的……然而请不要嫉妒，年轻的女性读者！这种令人感动的结合没有给我带来任何好处，只有种种不幸。首先，我的“她”日日夜夜厮守着我，不让我干点正经事情。她妨碍我阅读，写作，游玩，欣赏大自然风光……我才写了几行字，她就老来碰我的胳膊时，分分秒秒都在引诱我到床榻上去，不亚于古代的克莉奥佩特拉引诱古代的安东尼①。其次，她像法国妓女，害得我倾家荡产。由于她的恋恋不舍，我为她牺牲了一切：前程，荣誉，舒适……多蒙她的关照，我住便宜的租屋，穿得破烂，吃得糟糕，用淡墨水写作。她吞噬一切，一切，这个贪得无厌的东西！我憎恨她，蔑视她……早该跟她分手了，但我却至今没有跟她分手，倒不是因为莫斯科的律师们办离婚案要收费四千……我们目前没有孩子……您想知道她的名字吗？好吧……名字富于诗意，它使人联想起莉丽娅，列丽娅，涅丽……</span><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%"><p /></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 7.8pt 0cm 15.6pt; LINE-HEIGHT: 150%; mso-para-margin-top: .5gd; mso-para-margin-right: 0cm; mso-para-margin-bottom: 1.0gd; mso-para-margin-left: 0cm"><span style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: 宋体; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'">　　她叫“琳”——懒惰。</span><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%"><p /></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 7.8pt 0cm 15.6pt; LINE-HEIGHT: 150%; mso-para-margin-top: .5gd; mso-para-margin-right: 0cm; mso-para-margin-bottom: 1.0gd; mso-para-margin-left: 0cm"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%"><span style="mso-spacerun: yes">&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; </span><span style="mso-spacerun: yes">&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;</span></span><span style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: 宋体; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'">一八八五年六月六日</span><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%"><p /></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 7.8pt 0cm 15.6pt; LINE-HEIGHT: 150%; mso-para-margin-top: .5gd; mso-para-margin-right: 0cm; mso-para-margin-bottom: 1.0gd; mso-para-margin-left: 0cm"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%"><span style="mso-spacerun: yes">&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; </span></span><span style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: 宋体; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'">①克莉奥佩特拉，埃及末代女皇，先为恺撒情妇，后与罗马统帅马可·安东尼相好并结婚。莎士比亚著有剧本《安东尼和克莉奥佩特拉》。</span><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%"><p /></span></p><p />]]></description> 
<dc:subject><![CDATA[美文欣赏]]></dc:subject> 
<dc:creator><![CDATA[微雨幽兰]]></dc:creator> 
<dc:date>2008-08-19T19:44:15Z</dc:date> 
</item> 
<item rdf:about="http://000.bokee.com/6784045.html"> 
<title><![CDATA[生活是美好的（契诃夫）]]></title> 
<link>http://000.bokee.com/6784045.html</link> 
<description><![CDATA[<p class="MsoNormal" style="MARGIN: 7.8pt 0cm 15.6pt; TEXT-INDENT: 22pt; LINE-HEIGHT: 150%; mso-para-margin-top: .5gd; mso-para-margin-right: 0cm; mso-para-margin-bottom: 1.0gd; mso-para-margin-left: 0cm; mso-char-indent-count: 2.0"><span style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: 宋体; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'">生活是极不愉快的玩笑，不过要使它美好却也不很难。为了做到这点，光是中头彩赢二十万卢布，得个“白鹰”勋章，娶个漂亮女人，以好人出名，还是不够的——这些福分都是无常的，而且也很容易习惯。为了不断地感到幸福，那就需要：</span><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%">(</span><span style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: 宋体; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'">一</span><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%">)</span><span style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: 宋体; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'">善于满足现状；</span><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%">(</span><span style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: 宋体; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'">二</span><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%">)</span><span style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: 宋体; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'">很高兴地感到：“事情原本可能更糟呢。”这是不难的。</span><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 11pt; LIN-HEIGHT: 150%"><p /></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 7.8pt 0cm 15.6pt; TEXT-INDENT: 22pt; LINE-HEIGHT: 150%; mso-para-margin-top: .5gd; mso-para-margin-right: 0cm; mso-para-margin-bottom: 1.0gd; mso-para-margin-left: 0cm; mso-char-indent-count: 2.0"><span style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: 宋体; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'">要是火柴在你的衣袋里燃起来了，那你应当高兴，而且感谢上苍：多亏你的衣袋不是火药库。</span><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%"><p /></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 7.8pt 0cm 15.6pt; TEXT-INDENT: 22pt; LINE-HEIGHT: 150%; mso-para-margin-top: .5gd; mso-para-margin-right: 0cm; mso-para-margin-bottom: 1.0gd; mso-para-margin-left: 0cm; mso-char-indent-count: 2.0"><span style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: 宋体; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'">要是有穷亲戚上别墅来找你，那你不要脸色发白，而要喜洋洋地叫道：“挺好，幸亏来的不是警察</span><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%">!</span><span style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: 宋体; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'">”</span><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%"><p /></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 7.8pt 0cm 15.6pt; TEXT-INDENT: 22pt; LINE-HEIGHT: 150%; mso-para-margin-top: .5gd; mso-para-margin-right: 0cm; mso-para-margin-bottom: 1.0gd; mso-para-margin-left: 0cm; mso-char-indent-count: 2.0"><span style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: 宋体; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'">要是你的手指头扎了一根刺，那你应当高兴：“挺好，多亏这根刺不是扎在眼睛里</span><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%">!</span><span style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: 宋体; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'">”</span><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%"><p /></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 7.8pt 0cm 15.6pt; TEXT-INDENT: 22pt; LINE-HEIGHT: 150%; mso-para-margin-top: .5gd; mso-para-margin-right: 0cm; mso-para-margin-bottom: 1.0gd; mso-para-margin-left: 0cm; mso-char-indent-count: 2.0"><span style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: 宋体; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'">如果你的妻子或者小姨子练钢琴，那你不要发脾气，而要感激这份福气：你是在听音乐，而不是在听狼嗥或者猫叫的音乐会。</span><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%"><p /></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 7.8pt 0cm 15.6pt; TEXT-INDENT: 22pt; LINE-HEIGHT: 150%; mso-para-margin-top: .5gd; mso-para-margin-right: 0cm; mso-para-margin-bottom: 1.0gd; mso-para-margin-left: 0cm; mso-char-indent-count: 2.0"><span style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: 宋体; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'">你该高兴，因为你不是拉长途马车的马，不是寇克的“小点”</span><span style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%"> </span><span style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: 宋体; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'">，不是旋毛虫，不是猪，不是驴，不是茨冈人牵的熊，不是臭虫。……你要高兴，因为眼下你没有坐在被告席上，也没有看见债主在你面前，更没有跟主笔土尔巴谈稿费问题。</span><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%"><p /></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 7.8pt 0cm 15.6pt; TEXT-INDENT: 22pt; LINE-HEIGHT: 150%; mso-para-margin-top: .5gd; mso-para-margin-right: 0cm; mso-para-margin-bottom: 1.0gd; mso-para-margin-left: 0cm; mso-char-indent-count: 2.0"><span style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: 宋体; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'">如果你不是住在十分边远的地方，那你一想到命运总算没有把你送到边远地方去，岂不觉着幸福</span><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%">?<p /></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 7.8pt 0cm 15.6pt; TEXT-INDENT: 22pt; LINE-HEIGHT: 150%; mso-para-margin-top: .5gd; mso-para-margin-right: 0cm; mso-para-margin-bottom: 1.0gd; mso-para-margin-left: 0cm; mso-char-indent-count: 2.0"><span style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: 宋体; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'">要是你有一颗牙痛起来，那你就该高兴：幸亏不是满口的牙痛。</span><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%"><p /></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 7.8pt 0cm 15.6pt; TEXT-INDENT: 22pt; LINE-HEIGHT: 150%; mso-para-margin-top: .5gd; mso-para-margin-right: 0cm; mso-para-margin-bottom: 1.0gd; mso-para-margin-left: 0cm; mso-char-indent-count: 2.0"><span style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: 宋体; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'">你该高兴，因为你居然可以不必读《公民报》，不必坐在垃圾车上，不必一下子跟三个人结婚。……</span><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%"><p /></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 7.8pt 0cm 15.6pt; TEXT-INDENT: 22pt; LINE-HEIGHT: 150%; mso-para-margin-top: .5gd; mso-para-margin-right: 0cm; mso-para-margin-bottom: 1.0gd; mso-para-margin-left: 0cm; mso-char-indent-count: 2.0"><span style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: 宋体; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'">要是你给送到警察局去了，那就该乐得跳起来，因为多亏没有把你送到地狱的大火里去。</span><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%"><p /></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 7.8pt 0cm 15.6pt; LINE-HEIGHT: 150%; mso-para-margin-top: .5gd; mso-para-margin-right: 0cm; mso-para-margin-bottom: 1.0gd; mso-para-margin-left: 0cm"><span style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: 宋体; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'">　　要是你挨了一顿桦木棍子的打，那就该蹦蹦跳跳，叫道：“我多运气，人家总算没有拿带刺的棒子打我</span><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%">!</span><span style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: 宋体; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'">”</span><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%"><p /></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 7.8pt 0cm 15.6pt; TEXT-INDENT: 22pt; LINE-HEIGHT: 150%; mso-para-margin-top: .5gd; mso-para-margin-right: 0cm; mso-para-margin-bottom: 1.0gd; mso-para-margin-left: 0cm; mso-char-indent-count: 2.0"><span style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: 宋体; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'">要是你妻子对你变了心，那就该高兴，多亏她背叛的是你，不是国家。</span><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%"><p /></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 7.8pt 0cm 15.6pt; TEXT-INDENT: 22pt; LINE-HEIGHT: 150%; mso-para-margin-top: .5gd; mso-para-margin-right: 0cm; mso-para-margin-bottom: 1.0gd; mso-para-margin-left: 0cm; mso-char-indent-count: 2.0"><span style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: 宋体; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'">依此类推……朋友，照着我的劝告去做吧，你的生活就会欢乐无穷了。</span><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%"><p /></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 7.8pt 0cm 15.6pt; TEXT-INDENT: 22pt; LINE-HEIGHT: 150%; mso-para-margin-top: .5gd; mso-para-margin-right: 0cm; mso-para-margin-bottom: 1.0gd; mso-para-margin-left: 0cm; mso-char-indent-count: 2.0"><span style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: 宋体; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'">（选自《百味小品》，汝龙译，甘肃人民出版社</span><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%">1994</span><span style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: 宋体; mo-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'">年版）</span><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%"><p /></span></p>]]></description> 
<dc:subject><![CDATA[美文欣赏]]></dc:subject> 
<dc:creator><![CDATA[微雨幽兰]]></dc:creator> 
<dc:date>2008-08-19T14:16:30Z</dc:date> 
</item> 
<item rdf:about="http://000.bokee.com/6783917.html"> 
<title><![CDATA[契诃夫：坏孩子]]></title> 
<link>http://000.bokee.com/6783917.html</link> 
<description><![CDATA[<p class="MsoNormal" style="MARGIN: 7.8pt 0cm 15.6pt; TEXT-INDENT: 22pt; LINE-HEIGHT: 150%; mso-para-margin-top: .5gd; mso-para-margin-right: 0cm; mso-para-margin-bottom: 1.0gd; mso-para-margin-left: 0cm; mso-char-indent-count: 2.0"><font size="4"><span style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: 宋体; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'">伊凡&amp;#8226;伊凡内奇&amp;#8226;拉普金，一个讨人喜欢的年轻人和安娜&amp;#8226;谢苗诺夫娜&amp;#8226;扎姆布里茨卡娅，一个翘鼻子的年轻姑娘，双双走下陡峭的河岸，坐到一张长椅上。长椅临水而立，藏在密密的柳丛里。好一处绝妙的地方！您若往这儿一坐，您就与世隔绝了－－能看见您的只有鱼儿，还有那水面上闪电般跑来跑去的水蜘蛛。这对年轻人随身带着鱼竿，抄网，装蚯蚓的小罐和其他鱼具。坐下后，他们立即开始垂钓。</span><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%"><p /></span></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 7.8pt 0cm 15.6pt; TEXT-INDENT: 22pt; LINE-HEIGHT: 150%; mso-para-margin-top: .5gd; mso-para-margin-right: 0cm; mso-para-margin-bottom: 1.0gd; mso-para-margin-left: 0cm; mso-char-indent-count: 2.0"><font size="4"><span style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: 宋体; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'">“我真高兴，咱俩总算能单独在一块儿了，”拉普金东张西望着开始说，“我有许多话要告诉您，安娜&amp;#8226;谢苗诺夫娜……许多许多话……当我第一次见到您的时候……鱼咬您的钩了……我立即就明白：我为什么活着，我崇拜的偶像在哪儿，我应当为谁献出我清白而勤劳的一生……咬钩的可能是一条大鱼……见着您后，我才第一次爱上一个人，爱得发狂！……等一会儿您再拉竿……让它咬死了……请告诉我，我亲爱的，我向您发誓，我能否指望——啊，我不是指望相互爱慕，不是的！</span><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%"><p /></span></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 7.8pt 0cm 15.6pt; TEXT-INDENT: 22pt; LINE-HEIGHT: 150%; mso-para-margin-top: .5gd; mso-para-margin-right: 0cm; mso-para-margin-bottom: 1.0gd; mso-para-margin-left: 0cm; mso-char-indent-count: 2.0"><font size="4"><span style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: 宋体; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'">——这个我不配，我连想都不敢这样想——我能否指望……您快拉竿呀！”</span><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%"><p /></span></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 7.8pt 0cm 15.6pt; TEXT-INDENT: 22pt; LINE-HEIGHT: 150%; mso-para-margin-top: .5gd; mso-para-margin-right: 0cm; mso-para-margin-bottom: 1.0gd; mso-para-margin-left: 0cm; mso-char-indent-count: 2.0"><font size="4"><span style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: 宋体; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'">安娜&amp;#8226;谢苗诺夫娜提起握着的钓竿，用力一拉，尖叫一声，一条银绿色小鱼在空中闪亮。</span><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%"><p /></span></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 7.8pt 0cm 15.6pt; TEXT-INDENT: 22pt; LINE-HEIGHT: 150%; mso-para-margin-top: .5gd; mso-para-margin-right: 0cm; mso-para-margin-bottom: 1.0gd; mso-para-margin-left: 0cm; mso-char-indent-count: 2.0"><font size="4"><span style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: 宋体; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'">“天哪，一条妙鱼！嗬，嗬……快！要脱钩了！”</span><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%"><p /></span></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 7.8pt 0cm 15.6pt; TEXT-INDENT: 22pt; LINE-HEIGHT: 150%; mso-para-margin-top: .5gd; mso-para-margin-right: 0cm; mso-para-margin-bottom: 1.0gd; mso-para-margin-left: 0cm; mso-char-indent-count: 2.0"><font size="4"><span style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: 宋体; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'">鲈鱼挣脱钓钩，在草地上蹦跳着，本能地朝它称心如意的老家逃去，随即……扑通一声，落到了水里！</span><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%"><p /></span></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 7.8pt 0cm 15.6pt; TEXT-INDENT: 22pt; LINE-HEIGHT: 150%; mso-para-margin-top: .5gd; mso-para-margin-right: 0cm; mso-para-margin-bottom: 1.0gd; mso-para-margin-left: 0cm; mso-char-indent-count: 2.0"><font size="4"><span style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: 宋体; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'">拉普金急忙去抓鱼，没有抓着鱼，不知怎么无意中抓住了安娜&amp;#8226;谢苗诺夫娜的手，无意中又把这手送到唇边……对方急忙抽手，但为时已晚：两人的嘴无意中贴在一起，接吻了。这事有点出乎意料。接吻之后接着还是接吻，之后山盟海誓，倾诉衷肠……好幸福的时刻！可是，话又说回来，这人世间的生活中没有绝对的幸福。幸福本身包含着毒素，或者说受到外来事物的毒害。这一次也是如此。当两个年轻人热烈拥吻的时候，突然响起了一阵笑声，他们朝河面上一看，两人都吓呆了：水里齐腰站着一个赤身露体的男孩。他叫科利亚，一个中学生，安娜&amp;#8226;谢苗诺夫娜的弟弟。他站在河里，瞧着两个年轻人，阴阳怪气地微笑着，“哎呀呀！……你们亲嘴呢？”他说，“好啊！我告诉妈妈去。”</span><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%"><p /></span></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 7.8pt 0cm 15.6pt; TEXT-INDENT: 22pt; LINE-HEIGHT: 150%; mso-para-margin-top: .5gd; mso-para-margin-right: 0cm; mso-para-margin-bottom: 1.0gd; mso-para-margin-left: 0cm; mso-char-indent-count: 2.0"><font size="4"><span style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: 宋体; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'">“我希望，您，作为正派人……”拉普金涨红着脸开始嘟哝，“偷看别人的行为是卑鄙的，告密更是下流，可憎，可恶……我以为，像您这样正派而高尚的人……”</span><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%"><p /></span></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 7.8pt 0cm 15.6pt; TEXT-INDENT: 22pt; LINE-HEIGHT: 150%; mso-para-margin-top: .5gd; mso-para-margin-right: 0cm; mso-para-margin-bottom: 1.0gd; mso-para-margin-left: 0cm; mso-char-indent-count: 2.0"><font size="4"><span style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: 宋体; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'">“给一卢布，我就不说！”高尚的人回答，“要不然，我告诉妈妈去。”</span><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%"><p /></span></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 7.8pt 0cm 15.6pt; TEXT-INDENT: 22pt; LINE-HEIGHT: 150%; mso-para-margin-top: .5gd; mso-para-margin-right: 0cm; mso-para-margin-bottom: 1.0gd; mso-para-margin-left: 0cm; mso-char-indent-count: 2.0"><font size="4"><span style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: 宋体; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'">拉普金从衣袋里掏出一卢布，把它递给科利亚。对方把卢布捏在湿淋淋的手心里，一声唿哨，游走了。接下去一对恋人再也无心接吻了。</span><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%"><p /></span></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 7.8pt 0cm 15.6pt; TEXT-INDENT: 22pt; LINE-HEIGHT: 150%; mso-para-margin-top: .5gd; mso-para-margin-right: 0cm; mso-para-margin-bottom: 1.0gd; mso-para-margin-left: 0cm; mso-char-indent-count: 2.0"><font size="4"><span style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: 宋体; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'">第二天，拉普金从城里给科利亚带来了各色颜料和一个皮球。姐姐呢，先是把她所有的丸药盒都送给了他，后来又不得不送他几颗刻着小狗脸的纽扣。这个坏孩子，显然很喜欢这一套，而且为了收到更多的礼物，他开始监视他们。拉普金和安娜走到哪儿，他就跟到哪儿，一分钟也不让他们单独待在一起。</span><span lang"EN-US" style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%"><p /></span></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 7.8pt 0cm 15.6pt; TEXT-INDENT: 22pt; LINE-HEIGHT: 150%; mso-para-margin-top: .5gd; mso-para-margin-right: 0cm; mso-para-margin-bottom: 1.0gd; mso-para-margin-left: 0cm; mso-char-indent-count: 2.0"><font size="4"><span style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: 宋体; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'">“坏蛋！”拉普金咬牙切齿地说，“年纪这么小，就已经坏透了！他长大了会成什么样的人？！”</span><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%"><p /></span></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 7.8pt 0cm 15.6pt; TEXT-INDENT: 22pt; LINE-HEIGHT: 150%; mso-para-margin-top: .5gd; mso-para-margin-right: 0cm; mso-para-margin-bottom: 1.0gd; mso-para-margin-left: 0cm; mso-char-indent-count: 2.0"><font size="4"><span style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: 宋体; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'">整个六月份，科利亚不让这对可怜的恋人过上一天好日子。他扬言要去告密，不断跟梢，讨各种各样的礼物。他总觉得礼送轻了，最后便时时提起怀表来。唉，有什么办法呢？只好答应送他一块。</span><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%"><p /></span></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 7.8pt 0cm 15.6pt; TEXT-INDENT: 22pt; LINE-HEIGHT: 150%; mso-para-margin-top: .5gd; mso-para-margin-right: 0cm; mso-para-margin-bottom: 1.0gd; mso-para-margin-left: 0cm; mso-char-indent-count: 2.0"><font size="4"><span style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: 宋体; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'">有一回，大家吃午饭，当仆人送上维夫饼干时，科利亚突然哈哈大笑起来，挤着一只眼，问拉普金：</span><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%"><p /></span></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 7.8pt 0cm 15.6pt; TEXT-INDENT: 22pt; LINE-HEIGHT: 150%; mso-para-margin-top: .5gd; mso-para-margin-right: 0cm; mso-para-margin-bottom: 1.0gd; mso-para-margin-left: 0cm; mso-char-indent-count: 2.0"><font size="4"><span style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: 宋体; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'">“说吗？啊？”</span><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%"><p /></span></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 7.8pt 0cm 15.6pt; TEXT-INDENT: 22pt; LINE-HEIGHT: 150%; mso-para-margin-top: .5gd; mso-para-margin-right: 0cm; mso-para-margin-bottom: 1.0gd; mso-para-margin-left: 0cm; mso-char-indent-count: 2.0"><font size="4"><span style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: 宋体; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'">拉普全面红耳赤，把餐巾当成维夫饼干嚼起来。安娜从桌后一跃而起，跑到另一个房间里。</span><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%"><p /></span></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 7.8pt 0cm 15.6pt; TEXT-INDENT: 22pt; LINE-HEIGHT: 150%; mso-para-margin-top: .5gd; mso-para-margin-right: 0cm; mso-para-margin-bottom: 1.0gd; mso-para-margin-left: 0cm; mso-char-indent-count: 2.0"><font size="4"><span style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: 宋体; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'">在这种处境下这对年轻人一直捱到八月底，捱到拉普金终于向安娜求婚的那一天。啊，这是多么幸福的日子！拉普金同安娜的双亲谈过话，征得了同意后，要做的第一件事就是跑进花园去找科利亚。找到他后，拉普金快活得差点放声大哭。他一把揪住坏孩子的耳朵。安娜，谢苗诺夫娜也跑来了，也来找科利亚，揪住了他的另一只耳朵。现在轮到科利亚哭着央求他们：</span><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%"><p /></span></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 7.8pt 0cm 15.6pt; TEXT-INDENT: 22pt; LINE-HEIGHT: 150%; mso-para-margin-top: .5gd; mso-para-margin-right: 0cm; mso-para-margin-bottom: 1.0gd; mso-para-margin-left: 0cm; mso-char-indent-count: 2.0"><font size="4"><span style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: 宋体; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'">“亲爱的，好人哪，亲人哪，我再也不干啦！哎哟，哎哟，饶了我吧！”</span><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%"><p /></span></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 7.8pt 0cm 15.6pt; TEXT-INDENT: 22pt; LINE-HEIGHT: 150%; mso-para-margin-top: .5gd; mso-para-margin-right: 0cm; mso-para-margin-bottom: 1.0gd; mso-para-margin-left: 0cm; mso-char-indent-count: 2.0"><font size="4"><span style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: 宋体; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'">这时候，一对恋人脸上那副洋洋得意的表情真值得一看哩。</span><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%"><p /></span></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 7.8pt 0cm 15.6pt; TEXT-INDENT: 22pt; LINE-HEIGHT: 150%; mso-para-margin-top: .5gd; mso-para-margin-right: 0cm; mso-para-margin-bottom: 1.0gd; mso-para-margin-left: 0cm; mso-char-indent-count: 2.0"><font size="4"><span style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: 宋体; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'">后来这对年轻人承认，在他们整个相恋期间，他们从来没有体验到在他们揪住那坏孩子的耳朵时所感受到的那种幸福，那种令人心醉的极度快乐。</span><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%"><p /></span></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 7.8pt 0cm 15.6pt; LINE-HEIGHT: 150%; mso-para-margin-top: .5gd; mso-para-margin-right: 0cm; mso-para-margin-bottom: 1.0gd; mso-para-margin-left: 0cm"><font size="4"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%"><span style="mso-spacerun: yes">&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; </span></span><span style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: 宋体; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'">一八八三年七月二十三日</span><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%"><p /></span></font></p>]]></description> 
<dc:subject><![CDATA[美文欣赏]]></dc:subject> 
<dc:creator><![CDATA[微雨幽兰]]></dc:creator> 
<dc:date>2008-08-19T11:15:08Z</dc:date> 
</item> 
<item rdf:about="http://000.bokee.com/6781351.html"> 
<title><![CDATA[叔本华：杂喻]]></title> 
<link>http://000.bokee.com/6781351.html</link> 
<description><![CDATA[<table height="8" cellspacing="0" cellpadding="0" width="100%" border="0"><tbody><tr><td></td></tr></tbody></table><table cellspacing="0" cellpadding="0" width="100%" border="0"><tbody><tr><td class="b_red_16" align="center" height="28"></td></tr></tbody></table><table cellspacing="0" cellpadding="0" width="100%" border="0"><tbody><tr><td class="e_normal_12px" align="center" height="28">作者：叔本华&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;文章来源：转载&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;<script language="javascript" src="/WeekReading/GetHits.asp?ArticleID=4681"></script></td></tr></tbody></table><table cellspacing="0" cellpadding="0" width="100%" border="0"><tbody><tr><td background="/Skin/cersp/line_03.gif" height="1"></td></tr></tbody></table><table cellspacing="0" cellpadding="4" width="100%" border="0"><tbody><tr><td><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 7.8pt 0cm 15.6pt; TEXT-INDENT: 22pt; LINE-HEIGHT: 150%; mso-para-margin-top: .5gd; mso-para-margin-right: 0cm; mso-para-margin-bottom: 1.0gd; mso-para-margin-left: 0cm; mso-char-indent-count: 2.0"><font size="4"><span style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: 宋体; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'">在一片稔熟的田地里，我站在一块被无情的脚步践踏了的地方，放眼望去，成熟的庄稼密密集集，直立挺拔，穗头丰满。可忽然间，又看到一簇簇五彩缤纷的花丛，那五颜六色的花中还带着纤纤叶片，悠然自得地长在那里，看上去常美丽，再一想，它们又有什么用呢？它们又不会结果，仅是莠草一株，因为无人铲除而幸存了下来。当然在这样广垠的田野里，有些野花也难以让人觉察。这是诗和艺术的象征，在社会生活中，它虽高雅，有用且也不完全无果实，可它的作用与田野上的野花却无二致。</span><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%"><p /></span></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 7.8pt 0cm 15.6pt; LINE-HEIGHT: 150%; mso-para-margin-top: .5gd; mso-para-margin-right: 0cm; mso-para-margin-bottom: 1.0gd; mso-para-margin-left: 0cm"><font size="4"><span style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: 宋体; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'"><font face="Times New Roman">　　</font>世界上真有旖旎美丽的风景，人的形象与其相比，显得粗俗不堪了，还是别管他们吧！</span><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%"><p /></span></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 7.8pt 0cm 15.6pt; LINE-HEIGHT: 150%; mso-para-margin-top: .5gd; mso-para-margin-right: 0cm; mso-para-margin-bottom: 1.0gd; mso-para-margin-left: 0cm"><font size="4"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%"><span style="mso-spacerun: yes">&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; 　</span></span><span style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: 宋体; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'">苍蝇应该说是厚颜无耻与鲁莽的象征了。所有的动物对人都避之不及，人还没有接近它时，便落荒而逃，可是苍蝇却就要落在人的鼻子上。</span><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%"><p /></span></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 7.8pt 0cm 15.6pt; LINE-HEIGHT: 150%; mso-para-margin-top: .5gd; mso-para-margin-right: 0cm; mso-para-margin-bottom: 1.0gd; mso-para-margin-left: 0cm"><font size="4"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%"><span style="mso-spacerun: yes">&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; 　</span></span><span style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: 宋体; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'">两个旅欧的中国人，当他们第一次走进剧院大门时，一个便研究其舞台装置来，并马上说明白了其工作原理；另一个却不顾语言上的障碍立马就想弄懂剧情。从这两个人的身上，你就会了解什么是天文学家，什么是哲学家。</span><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%"><p /></span></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 7.8pt 0cm 15.6pt; LINE-HEIGHT: 150%; mso-para-margin-top: .5gd; mso-para-margin-right: 0cm; mso-para-margin-bottom: 1.0gd; mso-para-margin-left: 0cm"><font size="4"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%"><span style="mso-spacerun: yes">&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; 　</span></span><span style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: 宋体; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'">只停留在理论上而无法付之实践的智慧，就像是一朵双瓣的玫瑰花，花色艳丽、香味郁浓，凋谢后却留下了种子。</span><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%"><p /></span></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 7.8pt 0cm 15.6pt; LINE-HEIGHT: 150%; mso-para-margin-top: .5gd; mso-para-margin-right: 0cm; mso-para-margin-bottom: 1.0gd; mso-para-margin-left: 0cm"><font size="4"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%"><span style="mso-spacerun: yes">&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; 　</span></span><span style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: 宋体; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'">不错，玫瑰都有刺，但有刺的不都是玫瑰。</span><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%"><p /></span></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 7.8pt 0cm 15.6pt; LINE-HEIGHT: 150%; mso-para-margin-top: .5gd; mso-para-margin-right: 0cm; mso-para-margin-bottom: 1.0gd; mso-para-margin-left: 0cm"><font size="4"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%"><span style="mso-spacerun: yes">&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; 　</span></span><span style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: 宋体; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'">一株普通的苹果树，亭亭玉立，开满银花。在苹果树的后边是一颗挺拔的冷杉，高高地仰着略显黝黑的锥形头。“看我这满身的灿烂的花朵，它数以万计，”苹果对冷杉说：“你能与我媲美的，总不会是你那一身深绿色的针叶吧？”“是的，”冷杉答道，“然而，冬天来临之际，你就没有什么可炫耀的了，我却依然如故。”</span><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%"><p /></span></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 7.8pt 0cm 15.6pt; LINE-HEIGHT: 150%; mso-para-margin-top: .5gd; mso-para-margin-right: 0cm; mso-para-margin-bottom: 1.0gd; mso-para-margin-left: 0cm"><font size="4"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%"><span style="mso-spacerun: yes">&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; 　</span></span><span style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: 宋体; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'">有一次，当我在一棵橡树下采集标本时，发现在高低错落的一片草丛中，竟长着一株小树苗，呈黛绿色，叶茂苍翠。在我触摸它的时候，它口气坚定地说：“留下我吧，我并不适宜做你的标本，我不像这些草只有大自然赋予的一年的生命，我是一棵小橡树。”</span><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%"><p /></span></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 7.8pt 0cm 15.6pt; LINE-HEIGHT: 150%; mso-para-margin-top: .5gd; mso-para-margin-right: 0cm; mso-para-margin-bottom: 1.0gd; mso-para-margin-left: 0cm"><font size="4"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%"><span style="mso-spacerun: yes">&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;　 </span></span><span style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: 宋体; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'">对于那些影响深远的人来说，童年时期、青年时期或是成年之后，甚至会是整个一生都是生活在大众之中的，似乎很渺小，很平凡。但要是要他独自创业，他绝不会跟大众一起消亡。珍惜时间的人，时间也会对他宽容。</span><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%"><p /></span></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 7.8pt 0cm 15.6pt; LINE-HEIGHT: 150%; mso-para-margin-top: .5gd; mso-para-margin-right: 0cm; mso-para-margin-bottom: 1.0gd; mso-para-margin-left: 0cm"><font size="4"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%"><span style="mso-spacerun: yes">&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp;　 </span></span><span style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: 宋体; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'">一个人坐在汽球上飞向天空时，他并不觉得是在升高，而是觉得地面在下沉。</span><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%"><p /></span></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 7.8pt 0cm 15.6pt; LINE-HEIGHT: 150%; mso-para-margin-top: .5gd; mso-para-margin-right: 0cm; mso-para-margin-bottom: 1.0gd; mso-para-margin-left: 0cm"><font size="4"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%"><span style="mso-spacerun: yes">&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; 　</span></span><span style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: 宋体; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'">只有感觉到奥妙的真相，人才会明白。</span><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%"><p /></span></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 7.8pt 0cm 15.6pt; LINE-HEIGHT: 150%; mso-para-margin-top: .5gd; mso-para-margin-right: 0cm; mso-para-margin-bottom: 1.0gd; mso-para-margin-left: 0cm"><font size="4"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%"><span style="mso-spacerun: yes">&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; 　</span></span><span style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: 宋体; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'">你对某个人身材的估计，往往会受到你和他之间存有的距离的影响。但是，如果你还考虑到他的身体或是精神状态的话，就必然会存在两种截然相反的情况。你在远处看一个人时，会觉得他很小，同样的距离下，你却会觉得另一个人很高大。</span><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEGHT: 150%"><p /></span></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 7.8pt 0cm 15.6pt; LINE-HEIGHT: 150%; mso-para-margin-top: .5gd; mso-para-margin-right: 0cm; mso-para-margin-bottom: 1.0gd; mso-para-margin-left: 0cm"><font size="4"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%"><span style="mso-spacerun: yes">&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; 　</span></span><span style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: 宋体; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'">自然之神用美装点了她的每一件作品，好比是梨或李子表皮上生出来的一层柔柔的而又很香的粉霜。画家与诗人不遗余力地在追求这种美，从他们的作品中表现出来，以此奉献给我们，让我们在闲暇时能欣赏。在我们开始认识生活本身以前，我们就已经沉醉在这种美之中了。一旦日后亲眼目睹大自然的这种美时，它已荡然无存，因为艺术家早已穷尽了这种美，我们亦已享受过了。事实上，世界常常以极粗俗的形式呈现出来的，它毫无诱人之处，甚至还会让人生厌。还是让我们亲自去寻找此种美吧！也许这正说明我们无需大量而仓促地去享受这种美，不应有如此精微完美的图画，也不该有如此完美的诗篇，万事万物应由自己的眼光去观察，那些大自然的宠儿并没有这样去看，他们没有在艺术的帮助下预先品尝美的欢乐，也没有过早地去撷取生命的美妙之处。</span><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%"><p /></span></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 7.8pt 0cm 15.6pt; LINE-HEIGHT: 150%; mso-para-margin-top: .5gd; mso-para-margin-right: 0cm; mso-para-margin-bottom: 1.0gd; mso-para-margin-left: 0cm"><font size="4"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%"><span style="mso-spacerun: yes">&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; 　</span></span><span style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: 宋体; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'">梅因兹大教堂的四周，是密密的房屋，它们紧紧环绕着大教堂，使人简直难以找到一处可将它尽收眼底的地方，这也许就是世界上一切伟大的或美的事物的象征。教堂应该是举行宗教仪式的地方，可人们却在后来将它用在与服务不相干的目的之上，从四面八方拥来的人企图从教堂中获取施舍和救助，他们妨碍了教堂的作用，破坏了教堂的影响，这本来没有什么可值得大惊小怪的，由于匮乏、不足，人们去抓住一切可以满足个人欲望的东西，而且毫无例外，甚至连那些为着自身而不是为人们的需要而存在的事物，真和美也是这样。</span><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%"><p /></span></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 7.8pt 0cm 15.6pt; LINE-HEIGHT: 150%; mso-para-margin-top: .5gd; mso-para-margin-right: 0cm; mso-para-margin-bottom: 1.0gd; mso-para-margin-left: 0cm"><font size="4"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%"><span style="mso-spacerun: yes">&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; 　</span></span><span style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: 宋体; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'">以此，对公共机构作出了特殊说明和论证，这就是不管大小、贫富，也不论是在什么年代建成，建在哪片国土之上都能维护和促进人类的知识，也可以说使人类变得崇高的智力方面的成就也因此获得了帮助。无论这些机构设在何处，人们很快就以希望追求那特殊的目的而步步接近它们，这些人确实因欲望所诱使，企图偷取属于大家的利益，以此来满足他们粗俗、卑鄙的兽性的本能，其实，在知识的各个领域内都会有这样的骗子存在的。他们根据不同的环境而随时变换着各异的嘴脸，可实际上，他们对知识一无所知，仅想得到知识的皮毛而已，是为他个人自私而卑鄙的目的服务的。</span><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%"><p /></span></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 7.8pt 0cm 15.6pt; LINE-HEIGHT: 150%; mso-para-margin-top: .5gd; mso-para-margin-right: 0cm; mso-para-margin-bottom: 1.0gd; mso-para-margin-left: 0cm"><font size="4"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%"><span style="mso-spacerun: yes">&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; 　</span></span><span style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: 宋体; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'">英雄好像都是力大无穷的参孙，壮士也总是受芸芸众生的欺骗，直到他失去最后的耐心时，他就会跟这些芸芸众生同归于尽，或像小人国里的格里弗那样，被无数的小人倾翻在地。</span><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%"><p /></span></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 7.8pt 0cm 15.6pt; LINE-HEIGHT: 150%; mso-para-margin-top: .5gd; mso-para-margin-right: 0cm; mso-para-margin-bottom: 1.0gd; mso-para-margin-left: 0cm"><font size="4"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%"><span style="mso-spacerun: yes">&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; 　</span></span><span style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: 宋体; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'">有位母亲让她的孩子们读读伊索寓言，以此希望能教育和启迪他们。可是随后不久，他们却把书拿回来了，其中年龄大些的孩子（他较其他孩子更成熟些）说出了自己的看法：这根本不是我们看的书，它太幼稚也太愚蠢了，对于我们这个年龄的孩子来说，谁都不会相信，狐狸和狼还会说话，这书确实不适合我们去读了。</span><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%"><p /></span></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 7.8pt 0cm 15.6pt; LINE-HEIGHT: 150%; mso-para-margin-top: .5gd; mso-para-margin-right: 0cm; mso-para-margin-bottom: 1.0gd; mso-para-margin-left: 0cm"><font size="4"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%"><span style="mso-spacerun: yes">&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; 　</span></span><span style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: 宋体; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'">从这些年轻的希望者身上，我们可以看到未来进步的理性主义者的身影。</span><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%"><p /></span></font></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN: 7.8pt 0cm 15.6pt; LINE-HEIGHT: 150%; mso-para-margin-top: .5gd; mso-para-margin-right: 0cm; mso-para-margin-bottom: 1.0gd; mso-para-margin-left: 0cm"><font size="4"><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%"><span style="mso-spacerun: yes">&amp;nbsp;&amp;nbsp;&amp;nbsp; 　</span></span><span style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%; FONT-FAMILY: 宋体; mso-ascii-font-family: 'Times New Roman'; mso-hansi-font-family: 'Times New Roman'">在一个寒冷的冬日里，一群豪猪为了取暖而挤作一团，当它们身上的刺却把各自刺痛时，它们又立即散开，但是天气的寒冷又使它们不得不再次挤到一起，又再次分开。这样反反复复后，它们总算知道还是不要离得太远但也不能挤到一块。同样，社会的需求也把人类像豪猪一样赶到一起，但人类天生的多刺而难以相处，这种特性又使人类互相排斥。最终人们发现，他们所能容忍的相处距离只能是适度，这才是有礼貌的君子协议。只有当违反这种协议时，才会受到一种粗暴的警告，即用一句英国人的警言叫做“彼此疏远”。只有这样，那相互温暖的需要虽然只是得到微弱的满足，但也不致于会刺痛对方了。一个怀有暖意的人总是不合群的人，这样做，既不会刺痛别人，也不会让别人刺痛。</span><span lang="EN-US" style="FONT-SIZE: 11pt; LINE-HEIGHT: 150%"><p /></span></font></p></td></tr></tbody></table>]]></description> 
<dc:subject><![CDATA[美文欣赏]]></dc:subject> 
<dc:creator><![CDATA[微雨幽兰]]></dc:creator> 
<dc:date>2008-08-14T22:12:05Z</dc:date> 
</item> 
<item rdf:about="http://000.bokee.com/6781213.html"> 
<title><![CDATA[很温柔的男声Then Silence - Kjartan Salvesen（北欧挪威歌手）]]></title> 
<link>http://000.bokee.com/6781213.html</link> 
<description><![CDATA[<p align="center">Then Silence - Kjartan Salvesen（北欧挪威歌手）<br />　　<br />　　It’s not about tomorrow<br />　　forget about today<br />　　there’s matter anyway<br />　　you’ve turn a pain to sorrow<br />　　the thing will last spin<br />　　then we miss you.<br />　　i cannot do what’s been down<br />　　forgive me it’s over<br />　　and silence<br />　　so you say you love’s goodbye<br />　　and leave the world behind<br />　　and pray,you never let them down<br />　　when you look up to the sky<br />　　the angels start to cry<br />　　for you were singing it out.<br />　　<br />　　<br />　　never got to tell you<br />　　i wish i had to know<br />　　we should’ve been go<br />　　and never said how will you<br />　　let me in to your life<br />　　and i miss you<br />　　sometimes it’s worser than now<br />　　and let it go<br />　　then slence.<br />　　so you say you love’s goodbye<br />　　and leave the world behind<br />　　and pray,you never let them down<br />　　when you look up to the sky<br />　　the angels start to cry<br />　　for you were singing it out.<br />　　<br />　　when all of the angels are singing<br />　　you were given them grace alived<br />　　i know you in my heart still with me<br />　　you still alive<br />　　so you say you love’s goodbye<br />　　and leave the world behind<br />　　and pray,you never let them down<br />　　when you look up to the sky<br />　　the angels start to cry<br />　　for you were singing it out.<br />　　<br />　　so you say you love’s goodbye<br />　　and leave the world behind<br />　　and pray,you never let them down<br />　　when you look up to the sky<br />　　the angels start to cry<br />　　for you were singing it out.<br />　　<br />　　<br /><img style="CURSOR: pointer" onclick="function anonymous()
{
funCheckURL(this);
}" alt="点击在新窗口中查看该图片" src="http://otho.douban.com/lpic/s2691666.jpg" /></p><p align="center"><object id="mplayer" style="WIDTH: 300px; HEIGHT: 62px" codebase="http://activex.microsoft.com/activex/controls/mplayer/en/nsmp2inf.cab#Version=6,4,5,715" type="application/x-oleobject" standby="Loading Microsoft Windows Media Player components..." align="baseline" border="0" classid="CLSID:22d6f312-b0f6-11d0-94ab-0080c74c7e95"><param value="HTTP://219.153.8.66/mp3/thensilence.mp3" name="FileName" /><param value="1" name="ShowControls" /><param value="0" name="ShowPositionControls" /><param value="1" name="ShowAudioControls" /><param value="1" name="ShowTracker" /><param value="0" name="ShowDisplay" /><param value="1" name="ShowStatusBar" /><param value="1" name="AutoSize" /><param value="0" name="ShowGotoBar" /><param value="0" name="ShowCaptioning" /><param value="false" name="AutoStart" /><param value="0" name="PlayCount" /><param value="0" name="AnimationAtStart" /><param value="0" name="TransparentAtStart" /><param value="0" name="AllowScan" /><param value="1" name="EnableContextMenu" /><param value="0" name="ClickToPlay" /><param value="1" name="InvokeURLs" /><param value="datawindow" name="DefaultFrame" /></object></p><p align="center">（点击播放）<br /></p><p align="center"><a href="http://219.153.8.66/mp3/thensilence.mp3">HTTP://219.153.8.66/mp3/thensilence.mp3</a></p>]]></description> 
<dc:subject><![CDATA[纯美音乐]]></dc:subject> 
<dc:creator><![CDATA[微雨幽兰]]></dc:creator> 
<dc:date>2008-08-14T17:32:50Z</dc:date> 
</item> 
<item rdf:about="http://000.bokee.com/6781188.html"> 
<title><![CDATA[深山禅林(古筝)(Flash)]]></title> 
<link>http://000.bokee.com/6781188.html</link> 
<description><![CDATA[<p align="center"><object style="WIDTH: 570px; HEIGHT: 416px" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,29,0" classid="clsid:D27CDB6E-AE6D-11cf-96B8-444553540000"><param value="http://www.photo.ccoo.cn/bbs/200757/2007571015400.swf" name="movie" /><param value="high" name="quality" /><param value="false" name="LOOP" /><param value="false" name="PLAY" /></object></p>]]></description> 
<dc:subject><![CDATA[音画时尚]]></dc:subject> 
<dc:creator><![CDATA[微雨幽兰]]></dc:creator> 
<dc:date>2008-08-14T17:00:57Z</dc:date> 
</item> 

  
</rdf:RDF> 